بررسی اشکالات سمعک در کودکان مدارس باغچه بان تهران (بخش دوم)

 

بحث


مطالعه حاضر از نظر نوع و تعداد اشکالات با تحقیق Parving و همکاران در مورد بزرگسالانی که از مراکز دولتی سمعک گرفته اند ، مقایسه می شود.( جدول های 1 و 2).
در هر دو مطالعه اشکالات اجزای خارجی ببشتر ار اجزای داخلی است. اشکالات اجزای خارجی نشان دهنده ی عدم مهارت استغاده کننده از سمعک می باشد که علت آن احتمالآ توجیه نبودن بیمار برای استفاده از سمعک و به عبارت دیگر نامناسب بودن مشاوره بعد از تنظیم سمعک می باشد. در مطالعه ی Parving و همکاران بیشتربن اشکال اجزای خارجی به محغظه و هوک ( 60%) مربوط بوده است، اما در این مطالعه بیشترین نقص سمعک مربوط به باتری و کنترل کننده های سمعک بوده است که از اجزای خارجی سمعک محسوب می شود و نشانگر عدم مهارت و آشنایی استغاده کننده از سمعک می باشد.
در هر دو مطالعه بیشترین نقص اجزای داخلی در کل نمونه مربوط به سمعک های از کار افتاده می باشد. در مطالعه حاضر ٩١ ا ٨ درصد کل سمعک ها کاملآ معیوب بوده و در حالی که به ظاهر روی گوش کودک قرار داشت اما سمعک اصلآ کار نمی کرد که این امر در این مطالعه نشان دهنده عدم آموزش و توجیه والدین کودک دچار کم شنوایی و یا فرد استغاده کننده از سمعک برای بررسی روزانه سمعک می باشد.
ار نظر تعداد سمعک های معیوب، مطالعه حاضر با مطالعه ی Parving همخوانی ندارد. در آن تحقیق ٢٨ درصد سمعک ها غیر فعال بودند و در مطالعه حاضر 51/14 درصد سمعک ها کاملآ معیوب می باشد که باتوجه به تفاوت شیوه تحقیق و مخاطبین در این دو مطالعه این اختلاف قابل توجیه است. در مطالعه Parving آمار بر اساس ارجاع سمعک به مراکز تعمیر بدست آمده است ولی در مطالعه حاضر یافته ها بر اساس مشاهده سمعک کسب شده است.
در کل نمونه، 96/70 درصد قالبها دارای اشکال بود. جالب است که در سمعک های پثست گوشی و جیبی هم به ترتیب 96/70 و 80 درصد قالب ها معیوب بود. ممکن است علت این امر کیفیت پایین قالب و عدم توجیه والدین و کودک برای بررسی قالب و تعویض لوله آن باشد چرا که بیشترین نقص قالب مربوط به لوله ی آن بوده است.
در مطالعه مهدی نژاد و همکاران در مورد وضعیت سمعک در کودکان کم شنوای مدارس باغچه بان 46/67 درصد سمعک ها سالم و 1/32 درصد سمعک ها معیوب بود و در مطالعه ی حاضر 46/56 درصد کل سمعک ها سالم و متاسفانه 54/43 درصد آنها معیوب بوده اند که این افزایش آمار خرابی، هشداری به مسثولین امر می باشد.
شاه حسینی و همکاران در سال ١٣٨١ وضعیت سمعک گروهی ار کودکان مدارس باغچه بان تهران بررسی کردند. در آن مطالعه ۴٠ سمعک (5/62% پثست گوشی و 5/37% جیبی) و ضماثم آن که متعلق به 40 کودک دارای کاهش شنوایی بود، بررسی شد. مقایسه دو مطالعه نشان می دهد که در هر دو اشکالات اجزای خارجی بیشتنر از اجزای داخلی است. درهر دو مطالعه درصد خرابی سمعک های جیبی بیشتراز سمعک های پثست گوشی بوده است.

 

بررسی اشکالات سمعک

 

 در مطالعه ی حاضر توزیع فراوانی اشکالات موجود در اجزای سمعک درکل نمونه، بیشترین آنها مربوط به باتری (19/24%) و بعد ار آن مربوط به کنترل کننده (96/20%) بوده است . درمطالعه شاه حسینی و همکاران در کل نمونه ها بیثتنرین اشکال مربوط به کنترل کننده (30%) و پس ار آن مربوط به تریمر سمعک (5/22%) بوده است. 
در مطالعه حاضر بیشترین فراوانی اشکالات در اجزای سمعک جیبی مربوط به سمعک های فاقد فعالیت بوده اما در تحقیق شاه حسینی مربوط به سیم بوده است. در مطالعه حاضر بیشترین فراوانی اشکالات موجود در سمعک پشت گوشی مربوط به باتری بوده لیکن در تحقیق شاه حسینی مربوط به کنترل کننده های سمعک بوده است.

در بررسی حاضر، ٢٧ سمعک (54/43%) معیوب و ٣۵ مورد (45/56%) سالم و 96/70 درصد قالب ها دارای نقص بوده است. در مطالعه شاه حسینی ١۵ سمعک (5/37%) معیوب و ٢۵ مورد (5/62%) سالم و 6/57 درصد قالبها دارای اشکال بوده است.
در مطالعه شاه حسینی میانگین قله حداکثرخروجی سمعک اندازه گیری شده در کوپلر و کاتالوگ به ترتیب 88/128 و 86/141 دسی بل بود و میانگین اختلاف 98/12 دسی بل شد که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود. میانگین قله حداکثر بهره سمعک اندازه گیری شده در کوپلر و مقادیر کاتالوگ هم به ترتیب 75/67 و 76/81 دسی بل بود و میانگین اختلاف 02/14 دسی بل شد که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود. در مطالعه حاضر نیز این اختلاف ها همه معنی دار بودند و میانگین اختلاف ها برای قله حداکثرخروجی و حداکثر بهره به ترتیب 61/9 و 30/9 دسی بل بوده است.
از آنجایی که میانگین مدت زمان عمر سمعک در بین افراد نمونه در این بررسی، بدون احتساب سمعک های دست دوم، 57/21ماه است، لزوم بهبود کیفیت سمعک های کودکان کم شنوای مدارس باغچه بان و نیز پیش بینی تسهیلات بیشتر از جانب موسسه های حمایتی در جهت ارائه سمعک در فواصل زمانی کوتاه تر برای این گروه از کم شنوایان ضروری می باشد چرا که بواسطه شدت کم شنوایی عمر مغید سمعک در این گروه کمتر می باشد.
با مقایسه تحقیق حاضر با مطالعه شاه حسینی (١٣٨١) و مهدی نژاد (١٣٧٢ ) مشاهده می شود، متاسغانه نقایص سمعک و قالب در طی سال های اخیر رو به فزونی است و جای هشدار به مسئولین آموزش و پرورش کودکان استثنایی و همچنین شنوایی شناسان مدارس باغچه بان دارد.
با توجه به این که بین تعداد سمعک های دارای نقص فنی تهیه شده از مراکز حمایتی و بخش خصوصی اختلاف معنی دار وجود داشته است از این رو مطالعاتی در مورد بررسی کیغیت سمعک های توزیع شده از طرف موسسه های حمایتی توزیع سمعک نظیر سازمان بهزیستی ضروری می باشد. درکشورهای توسعه یافته این حسابرسی در حد گسترده انجام می شود. حتی تحقیق درباره هزینه های سمعک و توانبخشی و مقایسه خدمات سمعک باکشورهای دیگر و مقایسه کاربرد و مالکیت سمعک با سال های گذشته و حتی افزایش آگاهی عمومی نسبت به کم شنوایی به وفور وجود دارد. وانگهی نیاز به تعیین خط مشی برای محصولاتی مثل سمعک توسط مسثولین ذیصلاح ضروری است. چنانکه در کشورهای دیگر این امر به طور مداوم انجام می شود.
از آنجایی که در این بررسی، بیشترین اشکالات سمعک مربوط به اجزای خارجی سمعک یعنی باتری وکنترل کننده های سمعک بودند می توان بسیاری از این اشکالات را برطرف کرد. علت آن سطح ناکافی آموزش کودکان و والدین آنها و نیز معلمان کودکان کم شنوا و ناشنوا می باشد. ازاین رو لزوم یک حرکت همه جانبه در راستای افزایش خدمات مشاوره پس از دریافت سمعک و اراثه مطالب آموزشی از طرف مسئولین مربوطه حتی شرکت های تولید کننده سمعک اجتناب ناپذیر است و حتی تعیین خط مشی برای مواد آموزشی جهت مشاوره نیز ضروری است. این امر با توجه به عمومیت یافتن استفاده از فن آوری های دیجیتال در سمعک ها ضرورت بیشتری دارد اگرچه منطقی تر است قبل از کاربرد وسیع این نوع فن آوری ها این کار انجام می شد.
البته با استفاده آزمون های گغتاری و پرسشنامه APHAB در این خصوص بررسی هایی انجام شده که نتیجه های متغاوتی داشته است. اما در مطالعه ی فتاحی و همکاران (1384) با استغاده از همین پرسشنامه، برتری سودمندی سمعک های دیجیتال نسبت به سمعک های آنالوگ و قابل برنامه ریزی از نظر امتیاز کلی و امتیاز زیرمجموعه های BN و EC مشخص شده است و تکنولوژی دیجیتال در کاهش ناتوانی ناشی از ضایعه شنوایی عملکرد بهتری داشته است. از این رو بررسی های بیشتر و وسیع تر در این باب ضروری به نظر می رسد.

 

نتیجه گیری


بیشترین اشکالات سمعک کودکان ناشنوا، به باتری و کنترل کننده های سمعک مربوط بود که از اجزای خارجی سمعک می باشند. حدود نیمی از سمعک ها معیوب و حدود سه چهارم قالب ها دارای اشکال بود. برای این که بتوان از سمعک به شیوه ی درست استفاده کرد. یافته های این مطالعه حاکی از ضرورت بهبود کیغیت سمعک و قالب دانش آموزان مدارس باغچه بان و ارتقا، سطح مشاوره پس ار دریافت سمعک و ارائه مواد آموزشی در این گروه می باشد. آموزش والدین برای بررسی روزانه سمعک قبل از گذاشتن سمعک برای کودک و توجیه والدین برای پایش عملکرد سمعک کودک ضروری است.