يافته ها

در اين مطالعه 52 سالمند 21 مرد و 31 زن 51 تا 97ساله با ميانگين سني 75 سال مورد بررسي قرار گرفتند. در مرحله ي غربالگري ضايعه ي شنوايي، نتايج تاريخچه گيري نشان داد كه از ميان اين افراد 14 نفر (92/26 درصد) احساس كم شنوايي ، 5 نفر (62/9 درصد ) مشكل سرگيجه و يا گيجي ، 4 نفر (69/7 درصد) سابقه ي استفاده از سمعک و 2 نفر ( 84/3 درصد ) احساس وزوز در گوش داشته اند.
همچنين در هنگام اتوسكپي مشخص شد كه 33 درصد افراد يا به عبارتي 17 نفر داراي سرومن فشرده هستند كه پساز ارجاع بهمنظور خارج نمودن سرومن مجدداً براي ارزيابي شنوايي مراجعه نمودند. در نهايت معاينه ي اتوسكپي نشان داد كه 1 نفر (9/1 درصد) داراي نئوتمپان ، 1 نفر (9/1 درصد) كلسيفيكيشن پرده تمپان و 5 نفر ( 6/9 درصد ) داراي رتركشن پرده تمپان هستند.
در مرحله ي غربالگري آسيب شنوايي براساس معيار ASHA (1997) 45 نفر (86 درصد) افراد مورد مطالعه مردود شدند. از اينرو اديومتري كامل راه هوا و استخوان برايشان انجام شد. از آنجا كه آزمون t دو دامنه اختلاف معني داري را در هيچ يك از فركانس هاي آزمايشي بين زنان و مردان نشان نداد ( p>0/05 ) ، زنان و مردان به عنوان يك جامعه در نظر گرفته شده و ميانگين آستانههاي شنوايي براي كليه ي افراد مورد مطالعه محاسبه گرديد، كه حاصل آن در نمودار 1 نشان داده شده است. نمودار 2 شيوع كاهش شنوايي براساس معيار ردي ASHA (1997) در سنين مختلف را نشان ميدهد.
آخرين مرحلهي غربالگري يعني غربالگري ناتواني شنيداري با استفاده از پرسشنامه ي HHIE-S صورت گرفت. با توجه به ملاك غربالگري ASHA. 20 نفر معادل 5/38 درصد افراد مورد مطالعه داراي امتیاز HHIE-S ≥ 10 بودند كه مردود محسوب شدند.
نتايج آزمون كاي دو نشان داد كه بين امتيازات بدست آمده از سؤالات مختلف اين پرسشنامه همچنين بين امتياز نهايي HHIE-S در زنان و مردان اختلاف معني داري مشاهده نمي شود. ( p>0/05) . از اين رو در اين مرحله نيز زنان و مردان به عنوان يك جامعه در نظر گرفته شده و نتايج HHIE-S براي كل افراد محاسبه گرديد . 5/61 % افراد فاقد معلوليت ، 27% معلوليت ملايم تا متوسط و 5/11% معلوليت شديد داشتند.
ميانگين امتياز HHIE-S در افراد مورد مطالعه 23/9 با انحراف معيار 61/10 بود. نكته ي قابل توجه ديگر اينكه مجموع ميانگين امتيازهاي عاطفي ( 96/3) از مجموع ميانگين امتيازهاي اجتماعي ( 27/5) كمتر بدست آمد. با وجود اين آزمون كاي دو اختلاف معنيداري را بين اين دو نشان نداد. ( p>0/05).

به منظور تعيين نياز به سمعک امتياز HHIE-S ،BPTA(3) ، BPTA(4)و 40 < (2000 و 1000) BHL محاسبه و مورد بررسي قرار گرفت كه نتايج در جدول 1 نشان داده شده است. آزمون اسپيرمن همبستگي معني داري را بين امتيازات 10 HHIE-S≥ و 26 < (3) BPTA و 10 HHIE-S≥ و 26 < (4) BPTA نشان داد ( به ترتیب p= 0/011 و p=0/020 ). در حالیکه نتیجه ی این آزمون حاکی از عدم همبستگی بین امتیازات 10 HHIE-S≥ و 40 < (2000 و 1000) BHL بود ( p>0/05). میزان همبستگی 10 HHIE-S≥ با 26 < (3) BPTA 73/0 و 10 HHIE-S≥ با 26 < (4) BPTA 56/0 به دست آمد. از این رو ملاک کاندیداتوری استفاده از سمعک داشتن امتیاز 10 HHIE-S≥ و 26 < (3) BPTA قرار گرفت. با در نظر گرفتن اين ملاك 11 نفر معادل 2/21 درصد افراد مورد مطالعه كانديداي استفاده از سمعک محسوب شدند كه تنها 2 نفر از آنها سمعک داشتند كه هر دو نيز از عملكرد سمعک ناراضي بودند.
در نهايت به منظور بررسي حساسيت و ويژگي برگردان فارسي پرسشنامه ي HHIE-S نتايج بدست آمده از اين پرسشنامه با نتايج 26 < (3) BPTA ، 26 < (4) BPTA و 40 < (2000 و 1000) BHL مقایسه شد كه نتايج آن در جدول 2 آمده است

غربالگری شنوایی در سالمندان

بحث

هدف از مطالعهي حاضر غربالگري شنوايي سالمندان به منظور تعيين ميزان نياز به سمعک در اين جامعه ي رو به رشد بود. همانطور كه يافتههاي اين پژوهش نشان ميدهد، در اولين مرحله ي غربالگري كه با هدف غربالگري ضايعه ي شنوايي صورت گرفت مشخص شد كه 33 درصد افراد داراي سرومن فشرده هستند كه اين يافته مطابق با اطلاعات بدست آمده از پژوهش Yueh و همكاران( 2003 ) است. علت شيوع بالاي سرومن فشرده را ميتوان به افزايش رشد موهاي مجرا، خشكتر بودن سرومن و كلاپس نسبي در سالمندان نسبت داد به ويژه دو عامل اول يعني وجود موهاي ضخيمتر و زيادتر همچنين سرومن خشكتر موجب تجمع سرومن در مجرا شده و در صورتي كه اقدامات لازم جهت خارج نمودن آن صورت نگيرد ميتواند منجر به كاهش شنوايي شود.
در مرحله ي غربالگري آسيب شنوايي با وجود آنكه آستانه ي شنوايي مردان در تمام فركانس ها از زنان ضعيف تر بود ولي اين اختلاف از لحاظ آماري معني دار نبود كه اين امر مطابق با يافته هاي Gates و همكاران( 2003 ) و Abyad(2004) است. مطالعه ی Gordon-Salant ( 2005 ) نشان مي دهد كه آستانه ي شنوايي مردان از زنان ضعيفتر است ولي در خصوص معني دار بودن اين اختلاف ذكري به ميان نياورده است.
همچنين در اين مرحله مشخص شد كه 45 نفر (معادل 86 درصد افراد مورد مطالعه ) از غربالگري آسيب شنوايي مطابق با معيار ASHA (1997) مردود محسوب ميشوند. كه اين رقم بخوبي با يافته هاي Jupiter و (2001) Palagonia مبني بر مردودي 81 درصد افراد مورد مطالعه مطابقت دارد . در صورتي كه معيار ردي از مرحلهي غربالگري آسيب شنوايي را عدم پاسخ دهي به فركانسهاي 1000 و 2000 Hz با شدت 40dBHL قرار دهيم، 9/26% افراد مردود محسوب ميشوند كه اين رقم در مطالعه ي Gates و همکاران (2003) 27 درصد و در مطالعه ی Jupiter و Palagonig (2001) 38 درصد ذکر شده است.
در مرحله ي غربالگري ناتواني شنيداري با استفاده از پرسشنامه ي HHIE-S در مطالعه ي حاضر 20 نفر معادل 5/38 درصد مردود شدند. در حاليكه در پژوهش (2004) Abyad Jupiter و Palagonig (2001) و Gates و همکاران (2003) اين رقم به ترتيب 63 درصد، 10 درصد و 15 درصد ذكر شده است. عليرغم تطابق بالاي يافته هاي مربوط به غربالگري آسيب شنوايي، علت اين اختلاف را ميتوان به تفاوتهاي فرهنگي نسبت داد ، در مطالعه ي Abyad برگردان عربي پرسشنامه ي HHIE-S در جامعه ي عرب زبانان لبنان، در پژوهش Jupiter و Palagonig برگردان چيني اين و پرسشنامه در جامعه چيني زبانان آمريكا و در بررسي Gates و همکاران پرسشنامه ي اصلي HHIE-S در جامعه ي آمريكائيان مورد استفاده قرار گرفته است. مطالعه ي Palagonig , Jupiter نشان ميدهد، عليرغم آنكه 81 درصد افراد براساس معيار ASHA (1997) مردود شده اند تنها 10 درصد آنان داراي امتیاز HHIE-S بزرگتر از 10 بوده اند. محققان اين امر را به ويژگي هاي فرهنگي جامعه ي چيني زبانان نسبت داده اند. زيرا در اين جامعه كاهش حساسيت شنوايي بخشي از فرآيند پيري قلمداد شده و معلوليت محسوب نميگردد. از اين رو سالمندان دچار كاهش شنوايي، خود را معلول به شمار نمي آورند.

 

غربالگري شنوايي و بررسي نياز به سمعک در سالمندان ( بخش سوم)