مقایسه عملکرد سمعک های آنالوگ و دیجیتال در کاهش ناتوانی شنوایی (بخش اول)

 

هدف: مقایسه عملکرد سمعک های آنالوگ و دیجیتال در کاهش ناتوانی ناشی از نقص شنوایی در افراد مبتلا به کم شنوایی حسی _ عصبی متوسط تا شدید


مواد و روشها: این مطالعه توصیفی _ تحلیلی روی دو گروه افراد مبتلا به کم شنوایی حسی _ عصبی متوسط تا شدید استفاده کننده از سمعک های آنالوگ (20 نغر) و گروه افراد استفاده از سمعکهای دیجیتال ( ٢١ نفر) در کلینیک های شنوایی چند شرکت وارد کننده سمعک طی سال تحصیلی 82-1381 انجام شد. در این بررسی پس از اطمینان از سلامت گوش میانی و نبود مشکلات روانشناختی پرسشنامه APHAB به منظور تعیین سودمندی حاصل از سمعک ، دو مرتبه ، یکبار پیش از تجویز سمعک و سپس 2 ماه پس از استفاده از آن تکمیل گردید.


یافته ها: متوسط امتیاز کلی پرسشنامه APHAB در گروه افراد استفاده کننده از سمعک های آنالوگ پیش از استفاده از سمعک 420/6 + 215/52 و پس از استفاده از سمعک 443/3 + 300/31 و در گروه افراد استفاده کننده از سمعک های دیجیتال پیش از استفاده از سمعک 028/9 + 952/54 و پس از استفاده از سمعک 916/10+ 321/26 بود. مقایسه امتیاز کلی پرسشنامه APHAB پیش و پس از استفاده از سمعک های آنالوگ تفاوت معناداری را نشان داد (p<0/0001) ، ولی مقایسه امتیاز کلی پرسشنامه APHAB پس از استفاده از سمعک های آنالوگ و دیجیتال تفاوت معنا داری را نشان نداد ( p=0/058) ، همچنین جنسیت، سن ، شغل، میزان تحصیلات ، میزان کم شنوایی و شیوه استفاده از سمعک تاثیری بر نتایج پرسشنامه APHAB پیش و پس از استفاده از سمعک های آنالوگ یا دیجیتال نداشت.

الگوی کم شنوایی بر نتایج زیر مجموعه آزاردهندگی صدا قبل و بعد از استفاده از سمعک های آنالوگ موثر بود ( p=0/008) و تجربه استفاده از سمعک و مدت زمان استفاده از سمعک بر نتایج زیر مجموعه آزاردهنگی صدا قبل و بعد از استفاده از سمعک های دیجیتال تاثیر داشت ( p=0/043) و (p= 0/024). اما هر سه مورد فوق بر متوسط امتیاز کلی و متوسط امتیاز سه زیر مجموعه سهولت ارتباط ، بازآوایی و نویز زمینه تاثیری نداشتند.


بحث : سمعک های دیجیتال در مقایسه با آنالوگ سودمندی قابل توجهی در حیطه بازآوایی و نویز زمینه برای افراد مبتلا به آسیب شنوایی حسی _ عصبی دارند. از سوی دیگر عدم سودمندی قابل توجه در حیطه سهولت ارتباط و آزاردهندگی صدا می تواند ناشی از تاثیر انتظارات ، عوامل روانشناختی ، شخصیتی و زندگی افراد باشد


واژگان کلیدی : سمعک های آنالوگ ، سمعک های دیجیتال، پرسشنامه ی خود ارزیاب ، پرسشنامه ی خلاصه شده ی تعیین سودمندی سمعک (APHAB)

 

 مقایسه عملکرد سمعک آنالوگ و دیجیتال

 

مقدمه


در بحث ارزیابی شنوایی دو زمینه عمده آسیب و ناتوانی شنوایی مطرح می شود. آسیب به بررسی کم شنوایی و ناتوانی به بررسی تاثیر آسیب در زندگی روزمره می پردازد. مطالعات متعدد بر افراد مبتلا به کم شنوایی ، دشوار بودن درک گفتار محاوره ای را به عنوان مهمترین مشکل و تداخل صداهای محیطی ، بازخورد صوتی و کیفیت پائین صدا و در نتیجه عدم رضایتمندی را در استفاده از سمعک های آنالوگ در درجه بعد ذکر کردند. این ملاحظات ، اهمیت کمی کردن اثرات و پیامدهای کلی استفاده از سمعک را آشکار می کند.
از سوی دیگر ، ارزیابی پیامد استفاده سمعک برمبنای آزمونهای ابجکتیو تمایز گفتاری و یا ارزیابی سابجکتیو صورت ص گیرد. نتایج آزمون گفتاری بیانگر توانایی شنیداری در شرایط خاص بوده ، در حالیکه ارزیابی های سابجکتیو به صورت کلی تری دیدگاه فرد را در رابطه با پیامد استفاده از سمعک - کاهش ناتوانی یا معلولیت - و رضایتمندی و همچنین اثر توانبخشی جلوه گر می کنند. به علاوه ، پرسشنامه های خود ارزیاب جایگاه مهمی در رهنمود های اخیر انجمن شنوایی و گفتار و زبان آمریکا (ASHA) در حیطه تنظیم سمعک به خود اختصاص داده است. بررسی ASHA (1980) کاربرد 18 درصدی پرسشنامه های خودارزیاب را توسط شنوایی شناسان مطرح نمود.در حالی که در بررسی مجدد ASHA (1990) میزان کاربرد به 33 درصد افزایش یافته بود. Giolas (1990) نیز پرسشنامه های خود ارزیاب را به عنوان ابزاری ارزشمند در شنوایی شناسی به لحاظ ارزیابی دیدگاه و عملکرد فرد ذکر کرد ( Schow et al. ، 1993).
از مزایای پرسشنامه ها ی خود ارزیاب می توان به کارایی آن در غربالگری ، مشاوره و توانبخشی ، تعیین میزان سودمندی و ... اشاره نمود. سودمندی از ابعاد مورد بررسی تجویز سمعک بوده و پرسشنامه خلاصه شده تعیین سودمندی سمعک (APHAB) در این حیطه قرار می گیرد. این پرسشنامه از دو پرسشنامه عملکرد سمعک ( PHAP) و پرسشنامه تعیین سودمندی سمعک ( PHAB) اشتقاق یافته است. پرسشنامه APHAB 24 سوال از 66 سوال پرسشنامه PHAB بوده و در سال ١٩٩٥ میلادی توسط دکتر کاکس و همکاران درآزمایشگاه های تحقیقاتی سمعک دانشکاه ممفیس ابداع شده است. این پرسشنامه در ٤ زیر مجموعه سهولت ارتباط ( EC) ، بازآوایی ( AV) ، نویز زمینه (BN) و آزاردهندگی صدا (AV) اجرا و براساس مقیاس ٧ گزینه ای امتیاز دهی می شود. سهولت درک برای فرد ، امکان تکمیل سریع ، سهولت امتیاز دهی و تفسیر ، اعتبار قابل قبول ، در دسترس بودن نرم افزار از جمله دلایل انتخاب این پرسشنامه در مطالعات مختلف سالهای گذشته بوده است.
کاربردهای بالقوه این پرسشنامه شامل پیش بینی میزان موفقیت تجویز سمعک ، مقایسه نتایج سمعک های مختلف ، ارزیابی تجویز براساس معیار مطلق و تعیین میزان سودمندی تجویز می باشد. باتوجه به کاربرد روزافزون کامپیوتر و گرایش قابل توجه افراد به استفاده از سمعکهای دیجیتال ، احتمالآ شایعترین کاربرد APHAB در ارزیابی سودمندی سمعکهای پیشرفته و نوین است.

 

مقایسه عملکرد سمعک های آنالوگ و دیجیتال در کاهش ناتوانی شنوایی (بخش دوم)