بحث و نتیجه گیری


در سالهای اخیر، با انجام کاشت حلزون شنوایی این امکان برای ناشنوایان فراهم شده است تا شنوایی از دست رفته ی خود را بازگیرند و از این طریق بتوانند ارتباطات کلامی بهتر و بیشتری با همسالان خود برقرار کنند. این موضوع نیز توجه بسیاری از محققان را بهخود جلب کرد و روشهای ارتباطی مختلفی را مورد بررسی قرار دادند که بیشتر بر جنبههای زبانی این کودکان اشاره داشتند و تحقیقات نشان میدهد که کودکان ناشنوا بعد از انجام عمل کاشت حلزون در مهارتهای مختلفی از قبیل استفاده از گفتار به جای اشاره، مهارت های ارتباطی و حس استقلال توانمند میشوند. بنابراین اکثر تحقیقات به ضرورت آموزش تأکید داشته و به خانوادهها توصیه می کردند که بهترین روش آموزش و ارتباطی را برای کودک خود انتخاب کنند.
بنا به گفته ی Duke ، آموزشدهنده ها به طور معمول به بررسی شناخت و حل مشکلات گفتاری و کلامی کودکان توجه داشته و در صدد حل آن بر میآمدند در حالیکه نسبت به بعضی مسائل از جمله اینکه این کودکان با صدای بسیار بلند یا بسیار آرام صحبت میکنند و یا این که تماسهای بدنی زیاد و آزار دهندهای با دیگران دارند، تماس چشمی خوبی با مخاطب برقرار نمیکنند و از جمله این مسائل، بیتوجه بوده و گاه آن را نادیده میگیرند بنابراین موضوعی که ما در این مطالعه مورد بررسی قرار دادیم آن نوع ارتباطی است که Duk و Nowicki به آن اشاره کردند.
سه گروه کودکان استفاده کننده از سمعک، استفاده کننده ازکاشت حلزون و هنجار مورد بررسی قرار گرفتند و هفت خرده آزمون دایسمیا در مورد آنها اجرا و مورد مقایسه واقع شد. اگر چه کودکان استفاده کننده از سمعک و کاشت حلزون در آزمون اختلالات ارتباطی غیرکلامی به نحو محسوسی ضعیفتر از کودکان طبیعی عمل کردند، اما عملکرد آنها در این آزمون نسبتا خوب بود در حالی که عملکرد کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون از گروه کودکان سمعکی نیز بهتر و به عملکرد کودکان طبیعی نزدیکتر بود. تحلیل های آماری نشان داد که این تفاوت عملکرد بین سه گروه کاملا معنادار است. نزدیک بودن عملکرد برقراری ارتباط با دیگران در کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون با کودکان طبیعی مؤید نتیجه ی پژوهش Watson و همکاران و تا حدی تأییدکننده ی پژوهش هایی است که در آن کودکان ناشنوا بعد از عمل کاشت حلزون، در انجام آزمونها بهتر عمل کردند و پیشرفت سریعتری داشتند مانند Huttunen و Limaa که اعلام کردند کودکان احساس استقلال و اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرده اند. بزرگترین تغییرات از یک سال بعد از کاشت شروع شد. پنج سال بعد از کاشت، دو سوم کودکان به استقلال همپای همسالان خود رسیدند. نویسنده نتیجه میگیرد که تغییرات در برقراری ارتباط در رشد روانشناسی اجتماعی فرد بعد از کاشت تأثیر مثبت دارد.

 

کاشت حلزون


با توجه با اینکه تفاوت عملکرد کودکان طبیعی و کاشت حلزون و ضعیفتر بودن عملکرد کودکان سمعکی معنادار بود، یافته ها میتواند نشانگر آن باشد که این کودکان از نظر ارتباطات غیرکلامی نسبت به کودکان طبیعی با اندکی ضعف و تأخیر روبه رو هستند. همانطور که دیدیم موفقیت در برقراری ارتباط کودکان سمعکی نه تنها در کل آزمون بلکه در زیرآزمونهای پژوهش نیز ضعیفتر از کودکان کاشت حلزون و کودکان طبیعی بود. در همین رابطه، یافته های پژوهش Nikolopoulos و همکارانش نشان داد که کودکان بعد از عمل کاشت حلزون پیشرفت قابل ملاحظه ای داشتند و بیش از % 73 و % 77 درصد قادر به درک مکالمات بدون استفاده از لبخوانی بودند و می توانستند به تلفن نیز جواب دهند.
نتایج پژوهش حاضر بیانگر وجود تفاوت میان مهارت های غیر کلامی کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون و سمعک با کودکان هنجار است. عمل کاشت حلزون یا استفاده از سمعک همراه با توانبخشی شنوایی کلامی می تواند منجر به رشد مهارتهای ارتباطی غیرکلامی کودکان در تعاملات اجتماعی شود این مطالعه میتواند منجر به طراحی فعالیت هایی شود که مطابق با دنیای کودک و قابل کاربرد در موقعیتهای مختلف ارتباطی باشد، زیرا بهتر است که زبان را از طریق فعالیت کودک در بافت تعاملات اجتماعی است، آموزش داد.
کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون یا سمعک با آموزش صحیح و توجه و حمایت والدین و مربیان احتمال زیادی وجود دارد )ممکن است( که بتوانند تاخیر ارتباطات غیر کلامی خود را نسبت به کودکان هنجار جبران کنند، بنابراین نقش والدین در این امر بسیار حیاتی است در واقع والدین اولین آموزگاران کودک محسوب میشوند و اولین آموزش ها و پایه ی شناخت و ارتباط کودک در خانواده شکل میگیرد تا برای ورود به مدرسه و جامعه آماده شود . هر چه طول مدت آموزش های شنوایی کلامی بیشتر باشد بهبود مهارت های ارتباطی کودک افزایش پیدا میکند و این کودکان با آموزشهای صحیح و توجه والدین و مربیان، قادر خواهند بود سطح ارتباطات غیر کلامی خود را به سطح کودکان طبیعی نزدیک کنند. همچنین بر اساس نتایج پژوهش حاضر کودکان استفادهکننده ازکاشت حلزون نسبت به کودکان استفادهکننده از سمعک تماس چشمی بهتر و بیشتری برقرار میکردند و همچنین در درک مراحل بازی و درک احساسات دیگران قویتر بودند و توجه بیشتری به محیط و اطراف خود نشان میدادند. در همین رابطه،
طبق پژوهش مشابهی که Gregory در سال 2008 انجام داده بود، والدین کودکان گزارش دادند که از کودکان خود بعد از عمل کاشت حلزون رضایت بسیاری دارند، آنها معتقد بودند که اعتماد به نفس و استقلال کودکانشان بیشتر و تعاملات ارتباطیشان در میان جمع خانواده بهبود یافته است. تماس چشمی بیشتری برقرار میکنندو قادرند بسیاری از کارهایشان را بدون حمایت والدین انجام دهند.
در انجام این پژوهش با برخی محدودیت ها و ملاحظاتی روبه رو بودیم که از جمله ی آنها زمان انجام تحقیق بود که باید در موعد مقرر به پایان میرسید و همچنین به همه ی کودکانی که همگی در یک زمان )محدوده ی زمانی اجرای تحقیق( تحت عمل کاشت حلزون قرار گرفته باشند، دسترسی نداشتیم و از دیگر محدودیت ها پراکندگی جامعه ی آماری بود که دسترسی به زندگی روزمره ی کودک و مشاهده و بررسی تعاملات او با اعضای خانواده را با مشکل روبه رو می ساخت.

 

سپاسگزاری


از کلیه والدین کودکان مورد بررسی در این پژوهش و مسئولان محترم مرکز توانبخشی شنواگستر، مرکز تحقیقات گوش، حلق و بینی و همچنین مهدکودک غنچه و همکاران گفتار درمان کمال تشکر و سپاسگزاری را داریم.

 

منابع

1. Mathers C, Smith A, Concha M. Global burden of hearing loss in the year; 2000.
2. Duthey B. Background Paper 6.21 Hearing Loss. Priority Medicines for Europe and the World "A Public Health Approach to Innovation; 2013.
3. Milanifar B. Psychology of exceptional children and youth. Nshre qvms in Iran, Tehran 2006. [Persian]
4. Harrison RV, Gordon KA, Mount RJ. Is there a critical period for cochlear implantation in congenitally deaf children? Analyses of hearing and speech perception performance after implantation. Dev Psychobiol 2005; 46(3): 252-61.
5. Dymyk S. successful interaction of neural programming language. Translated by Joseph Farbudy. Nshre terme in Iran, Tehran 2004. [Persian]__
6. Knapp M. L. & Hall J. A. Nonverbal Communication in Human Interaction. Crawfordsville, IN: Thomson Learning; 2002.
7. Jahangiri N. nonverbal behavior. Journal of Faculty of Letters and Humanities Ferdowsi University of Mashhad in Iran 1992; 24(1): 205- 220.[Persian]
8. Nowicki S, Duke M. Will I Ever Fit In? The Breakthrough Program for Conquering Adult Dyssemia 2002. Riverside, NJ: Free Press, Simon Schuster.
9. Nowicki S, Duke M. Helping the child who doesn’t fit in.Atlanta: Peachtree; 1992.
10. DeGeorge, K. L. Friendship and stories: Using children’s literature to teach friendship skills to delays. Developmental Neuropsychology 2011; 36 (Issue 2).
11. Calderon R, Naidu S. Further support for the benefits of early identification and intervention for children with hearing loss. The Volta Review 2000; 100 (5): 53–84.
12. Wheeler A, Archbold SM, Watson LM, Hardie T. Children whit cochlear implants. The communication journey. Cochlear Implants International 2009 in Wiley InterScience.
13. Conner, Carol M, Zwolan, Teresa, Heiber, Sara H.A, M.D. Compares Speech, Vocabulary, and Reading Outcomes of Children Using Cochlear Implant in Oral and Total Communication Settings. Michigan Study NECCI Newsletter; 2010.
14. Punch R, Hyde M. Social Participation of Children and Adolescents with Cochlear Implants: A Qualitative Analysis of Parent, Teacher, and Child Interviews. Journal of Deaf Studies and Deaf Education 2011; 16(4): 474-493. doi: 10. 1093/ deafed/enr001
15. Conway, Karpicke J, Esperanza M, Anaya, Shirley C, Henning, William G, Kronenberger, David B, Pisoni. Nonverbal Cognition in Deaf Children Following Cochlear Implantation: Motor Sequencing Disturbances Mediate Language Dev Neuropsychol. 2011; 36(2): 237–254.
16. Leigh J1, Dettman S, Dowell R, Briggs R. Communication development in children who receive a cochlear implant by 12 months of age 2013; 237-254.
17. https://en.wikipedia.org/wiki/Florence_Goodenough.
18. https://en.wikipedia.org/wiki/Tukey's_range_test.
19. Conner, Carol M, Zwolan, Teresa, Heiber, Sara H.A, M.D. Compares Speech, Vocabulary, and Reading Outcomes of Children Using Cochlear Children with learning disabilities. Intervention in School and Clinic 1998; 33(3):157-162.
20. Solomon, Keely. Marshal Duke knows what works with kids; 2000.
21. Watson LM, Hardie T, Archbold S, Wheeler. Parents’ views on changing communication after cochlear implantation. Journal Deaf Studies and Deaf Education; 2007.
22. Huttunen K, Limaa T.V. Parents’ Views on Changes in Their Child‘s Communication and Linguistic and Socioemotional Development After Cochlear Implantation. University of Oulu 2010.
23. Nikolopoulos TP, O'Donoghue GM, Archbold M. Determinants of speech perception in children after cochlear implantation. Lancet 2005; 356: 466-468.
24. Kakujvybary A. A. Conversational way - teaching grammar to children with hearing impairments. Organization of Special Education in Iran, Tehran; 2000. [Persian]
25. Williams B, Williams J, Ullman A. Parental involvement in education DfES. Research report; 2002: 332.
26. Gregory S. Outcomes from Cochlear Implantation for Child and Family: Parental Perspectives. Deafness and Education International Deafness Educ. Int 2008; 10(3): 12