یافته ها


در این مطالعه 40 سالمند، 30 مرد ( 75 %) و 10 زن ( ( 25% در محدودة سنی 90-65 ( میانگین سنی 62/74 سال) مورد بررسی قرار گرفتند. کلیۀ داوطلبان سمعک را به صورت تک گوشی استفاده می کردند. الگوي کاهش شنوایی 60 درصد 24) نفر) از سالمندان مورد مطالعه از نوع متقارن بود و 40 درصد 16) نفر) از آنان نیز داراي کم شنوایی نامتقارن بودند.
میزان رضایتمندي از سمعک در گروه هاي سنی مختلف سالمندان در جدول 1 نشان داده شده است. همان طور که مشاهده می شود میانگین امتیاز کلی رضایتمندي در گروه سنی 65- 74 سال به طور معنی داري بیشتر از گروه سنی 90-75 سال بود.) .(p=0/02 در مقایسه ابعاد رضایتمندي بین دو گروه سنی تنها در بعد تاثیرات مثبت تفاوت معنی دار مشاهده شد.
( (p=0/ 01 و در سایر ابعاد تفاوت بارزي بین دو گروه مشاهده نشد. توجه به مقادیر کسب شده در ابعاد مختلف رضایتمندي منعکس کنندة این مطلب بود که بعد تأثیرات مثبت استفاده از سمعک در هر دو گروه سنی داراي بالاترین امتیاز و بعد ویژگی هاي منفی آن داراي کمترین امتیاز رضایتمندي است.
میزان رضایتمندي از سمعک در افراد سالمند به تفکیک نوع کاهش شنوایی در جدول 1 نشان داده شده است. تعداد 34 نفر %85 ) ) از افراد تحت پژوهش دچار کاهش شنوایی حسی عصبی و6 دیگر کم شنوایی آمیخته بودند. افراد سالمند داراي سمعک در بعد تأثیرات مثبت از سمعک خود داراي رضایتمندي بسیار بالا بودند و در بعد ویژگی هاي منفی کمترین میزان رضایتمندي از سمعک خود را داشتند و در تمامی ابعاد میزان رضایتمندي از سمعک در افراد مبتلا به کم شنوایی آمیخته بیشتر از افراد با کم شنوایی حسی عصبی بود.
چهل درصد ( 16 نفر) از نمونه ها دچار کم شنوایی متوسط، 47/5 درصد (19 نفر) کم شنوایی متوسط تا شدید و 5/12 درصد (5 نفر) نیز کم شنوایی در حد شدید داشتند(نمودار 1).
میزان رضایتمندي از سمعک درافراد سالمند با درجات کم شنوایی مختلف است بالاترین میزان رضایتمندي افراد از سمعک خود با توجه به نوع کم شنوایی در بعد تأثیرات مثبت استفاده از سمعک بود. از سویی دیگر تنها در بعد تأثیرات منفی، میانگین امتیازات رضایتمندي بافراد با کم شنوایی شدید به شکل معنی داري بیشتر از گروه هاي دیگر حاصل شد( .(p=0/ 01
در این مطالعه میانگین امتیاز کلی رضایتمندي در گروه هاي با درجات کم شنوایی مختلف تفاوت معنی داري را نشان نداد (جدول 1).
میزان رضایتمندي از سمعک به تفکیک میزان استفادة روزانه از سمعک در جدول 1 نمایش داده شده است. 4 نفر(%10) به مدت یک تا چهار ساعت ، 7 نفر 17 / 5)%( پنج تا هشت ساعت و 29 نفر 72 / 5) %( به مدت نه تا شانزده ساعت به طور روزانه از سمعک خود استفاده می کردند. نتیجۀ آزمون آنالیز واریانس یک طرفه نشان دهندة امتیاز رضایتمندي کلی، بیشتر در بیمارانی بود که روزانه بیشتر از چهار ساعت از سمعک خود استفاده می کردند ( .(p=0/ 01 با این وجود، مقایسۀ میانگین ابعاد مختلف سطح رضایتمندي براساس مدت زمان استفاده از سمعک، تفاوت آماري معنی داري را نشان نداد. افراد در بعد خدمات و هزینه ها از سمعک خود نسبتاً راضی بودند و داراي بیشترین میزان رضایتمندي نسبت به سایر ابعاد دیگر مورد ارزیابی بودند و میزان رضایتمندي در سایر ابعاد نیز در یک محدوده به دست آمد.
ده نفر ( 25 %) افراد از سمعک آنالوگ و 24 نفر( (%60دیجیتال و 6 نفر ( 15 %) باقیمانده افراد سمعک دیجیتریم بهره می بردند. بررسی میزان رضایتمندي افراد با توجه به نوع تکنولوژي سمعک آنان تفاوت معنی داري نشان نداد. در بررسی رضایتمندي از سمعک و جنس و سطح تحصیلات افراد اختلاف معنی داري مشاهده نشد.
میزان 40 درصد( 16 نفر) از سالمندان مورد مطالعه مبتلا به بیماري همراه نبودند و 60 درصد( 24 نفر) از آنان به نوعی از بیماري دیگري غیر از کاهش شنوایی رنج می بردند. در مطالعۀ حاضر هیچ اختلاف معنی داري میان رضایتمندي از سمعک در سالمندان کم شنوا و بیماري هاي همراه آنان یافت نشد به این معنی که رضایت یا عدم رضایت افراد از سمعک خود ارتباطی با بیماري دیگر آنان نداشت.

 

رضایت سالمندان از سمعک

 

بحث


میانگین نمرة نهایی رضایتمندي کلی در این مطالعه حاکی از رضایت نسبتاً بالاي افراد از سمعک خود بود. در مقایسه با مطالعات مشابه، در این مطالعه افراد رضایت کمتري از سمعک خود داشتند؛ در مطالعه Cox و Alexander (1999)، رضایت نسبتاً بالاي افراد گزارش شده بود. و Viega و همکاران ( 2005 ) نیز همین نتیجه را در مطالعه اي مشابه بیان کردند.
در این مطالعه بیشترین تعداد پاسخگویان مرد بودند. در مطالعه اي مبنی بر رضایت از سمعک ، Kndsenو همکاران (1980) بیان کردند سن، جنس و نیز سطح آموزشی اثري بر استفاده و میزان رضایت از سمعک ندارد. این نتایج با یافته هاي پژوهش حاضر مطابقت نداشت. در پژوهش حاضر، در مؤلفه رضایت از خدمات و هزینه ها در بین پاسخگویان از هر دو جنس اختلاف معنی داري دیده شد. علاوه بر آن، اختلاف معنی داري میان امتیاز مؤلفه ویژگی هاي مثبت در گروه هاي مختلف سنی سالمندان مشاهده شد. لازم به یادآوري است رضایت گروه هاي سنی مختلف در این پژوهش نسبت به نتایج پژوهش Kochkin (2003 ) کمتر بود که شاید دلیل عمده آن افزایش نقص پردازش شنیداري مرکزي با افزایش سن باشد که در نتیجه، سالمندان براي شنیدن در محیط داراي نویز دچار مشکل می شوند و تقویت با سمعک در افرادي که مشکل پردازش شنیداري مرکزي دارند، کمتر مؤثر است.
1980 ) Brook ) گزارش کرد که استفادة روزانه از سمعک در میان سالمندان با سن بالاتر کمتر از سالمندان با سن کمتر است، که این یافته با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد.
دلیل محتمل این اختلاف می تواند وضعیت سلامتی روانی بهتر افراد سالمند با سن بالاتر نسبت به 30 سال قبل باشد؛ به طوري که فعالیت هاي روزانه آنها با پیرشدن محدود نشده است. همچنین کوچک شدن سمعک ها نیز ممکن است باعث افزایش انگیزه بیماران براي استفاده عمده از سمعک باشد . با توجه به این که ایران در زمره کشورهاي در حال توسعه رو به سالمندي بوده و با شیوع بالاي کم شنوایی همراه است؛ سمعک ها به دلیل قیمت بالاي خود می تواند یک مانع انجام فرایند توانبخشی مناسب باشد.
براساس یافته هاي این پژوهش اکثریت افراد مورد مطالعه85 در صد( 34 نفر) مبتلا به کاهش شنوایی حسی عصبی بودند و
نسبت به افراد دچار کم شنوایی آمیخته رضایت کمتري از سمعک خود داشتند. این نتایج با یافته هاي Antonia و همکاران مطابقت دارد زیرا در پژوهش آنان نیز افراد دچار کم شنوایی آمیخته رضایت بیشتري از سمعک خود نسبت به افراد کم شنواي حسی عصبی داشتند. این امر می تواند به این علت باشد که سیستم انتقال استخوانی در افراد با کم شنوایی آمیخته بهتر از کم شنوایی حسی عصبی است و بسیاري از افراد با کم شنوایی حسی عصبی
داراي محدودة پویایی شنوایی محدودتري هستند.
از آنجا که افراد شرکت کننده در سنین سالمندي با برخی مشکلات روان شناختی و بیماري هاي مزمن درگیر هستند، پاسخگویان این مطالعه نیز در سازگاري با سمعک خود مشکل داشتند. 5/72 درصد از آنها اظهار کردند که سمعک خود را بیشتر از چهار ساعت در روز استفاده می کنند به این معنی که اکثر ساعات روز را که در بیداري به سر می برند از سمعک براي برقراري ارتباط با دیگران استفاده می کنند. در چنین شرایطی، رضایتمندي از سمعک ارتباطات با سایرین را بهبود بخشیده و به آنها امکان فرصت براي مشارکت در فعالیت هاي اجتماعی می دهد. همچنین این امر می تواند استرس و اضطراب را در میان کاربران کاهش داده و اعتماد به نفس را در آنان افزایش دهد. شنوایی شناسان و تیم توانبخشی شنوایی باید حین برنامه ریزي توانبخشی براي افراد، به وضعیت سلامت روانی اجتماعی وي توجه کنند. این نتیجه با نتایج پژوهش Lessa و همکاران همخوانی دارد و در پژوهش آنان افزایش ساعات استفاده از سمعک به طور روزانه با میزان بالاتر رضایت افراد همراه بود و همچنین نتایج پژوهش Carvelho نیز با پژوهش حاضر مطابقت دارد، در پژوهش وي اکثریت افراد روزانه بیشتر از 10 ساعت استفاده می کردند و از سمعک خود راضی بودند.

 

نتیجه گیري


افراد مورد پژوهش در این مطالعه از سمعک خود راضی بودند و در زمان استفادة روزانه از سمعک بدون توجه به نوع و میزان کم شنوایی، سطح بالاي رضایتمندي از سمعک مشاهده شد. علی رغم تمام تلاش هاي انجام شده در جهت بهبود ارائۀ خدمات شنوایی در سال هاي اخیر، عواملی همچون استفاده از تکنولوزي روز، ارزیابی نیازهاي ارتباطی و شنوایی پیش از تجویز سمعک و مشاورة دقیق در مورد توانایی ها و محدودیت هاي تقویت کننده می تواند در افزایش رضایت کاربران مؤثر باشد و نیز موجب واقع بینانه شدن توقعات آنان از سمعک می شود. از آن جا که تمامی افراد تحت پژوهش حاضر از سمعک به صورت تک گوشی استفاده می کردند، پیشنهاد می شود رضایتمندي افراد سالمند در استفاده از سمعک دوگوشی در مطالعات آینده بررسی شود.

 

سپاسگزاري


مقاله حاضر مستخرج از پایان نامه براي اخذ درجۀ کارشناسی ارشد رضوان دشتی (شماره طرح مصوب (PHT- 93.5 از دانشگاه علوم پزشکی جندي شاپور اهواز می باشد. نویسندگان مقاله از جناب آقاي دکتر ساکی معاون توسعه پژوهش و فن آوري دانشگاه علوم پزشکی جندي شاپور اهواز به خاطر حمایت مالی این پژوهش تشکر و قدردانی می نمایند.

 

REFERENCES

1. Lee TW, Ko IS, Lee KJ. Health promotion behaviors and quality of life among community-dwelling elderly in Korea: a cross-sectional survey. Int J Nurs Stud.
2006;43(3):293-300.
2. Sprinzl GM, Riechelmann H. Current trends in treating hearing loss in elderly people: a review of the technology and treatment options - a mini-review. Gerontology.
2010;56(3):351-8.
3. Sindhusake D, Mitchell P, Smith W, Golding M, Newall P, Hartley D, et al. Validation of self- reported hearing loss. The blue mountains hearing study. Int J Epidemiol.
2001;30(6):1371-8.
4. Dalton DS, Cruickshanks KJ, Klein BE, Klein R, Wiley TL, Nondahl DM. The impact of hearing loss on quality of life in older adults. Gerontologist. 2003;43(5):661-8.
5. Silva DP, Silva VB, Aurélio FS. Auditory satisfaction of patient fitted with hearing aids in the Brazilian public health service and benefits offered by the hearing aids. Braz J
Otorhinolaryngol. 2013;79(5):538-45.
6. Newman W, Sandridge SA. Hearing loss is often undiscovered, but screening is easy. Cleve Clin J Med. 2004;71(3):225-32.
7. Appollonio I, Carabellese C, Frattola L, Trabucchi M. Effects of sensory aids on the quality of life and mortality of elderly people: a multivariate analysis. Age Ageing.
1996;25(2):89-96.
8. Mazaher Yazdi M, Lotfi Y, Malayeri S, Jafari Z. Auditory perception test for mild to profound hearing-impaired individuals (5-20 years) in baghche-ban deaf school in karaj
(2002). RJMS. 2004;10(38):943-9.
9. Kochkin S. MarkeTrak VII: Customer satisfaction with hearing instruments in the digital age. Hear J. 2005;58(9):30,32-34,38-
40,42-43.
10. Uriarte M, Denzin L, Dunstan A, Sellars J, Hickson L. Measuring hearing aid outcomes using the satisfaction with amplification in daily life (SADL) questionnaire: Australian
data. J Am Acad Audiol. 2005;16(6):383-402.
11. Cox RM, Alexander GC. Measuring satisfaction with amplification in daily life:
the SADL scale. Ear Hear. 1999;20(4):360-20.
12. Veiga LR, Merlo AR, Menque SS. Satisfaction level with hearing aid in the daily life of army healthcare system users. Braz J Otorhinolaryngol. 2005;71(1):67-73.
13. Salonen J, Johansson R, Karjalainen S, Vahlberg T, Jero JP, Isoaho R. Hearing aid compliance in the elderly. B-ENT.
2013;9(1):23-8.
14. Kochkin S. MarkeTrak V. On the issue of value: hearing aid benefit, satisfaction and repurchase rates. Hear Rev. 2003;10(2):12-26.
15. Dell'Antônia SF, Ikino CM, Carreirão Filho W. Degree of satisfaction of patients fitted with hearing aids at a high complexity service. Braz J Otorhinolaryngol. 2013;79(5):555-63.
16. Lessa AH, Costa MJ, Becker KT, Vaucher AVA. Satisfaction of hearing aid users with hearing loss of severe and deep degree.
Arquivos Int. Otorrinolaringol. (Impr.)
[online]. 2010;14(3):338-45.
17. Carvalho JSA. Satisfaction of the elderly with hearing aid provided in Tocantins state- Brazil. Intl Arch Otorhinolaryngol.
2007;11(4):416-26.

 

Hearing aid-related satisfaction based on type and degree of
hearing loss in elderly

Farzad Faraji Khiavi1, Arash Bayat2, Rezvan Dashti2, Seyed Jalal Sameni3
1- Department of Health Services Administration, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical
Sciences, Ahvaz, Iran
2- Musculoskeletal Rehabilitation Center, School of Rehabilitation, Ahvaz Jundishapur University of Medical
Sciences, Ahvaz, Iran
3- Department of Audiology, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran,
IranReceived: 9 December 2014, accepted: 16 February 2015
Abstract
Background and Aim: Hearing loss is one of the most prevalent chronic diseases in the elderly; using
a hearing aid to alleviate auditory impairment can positively affect their quality of life. This research
aimed to determine the level of satisfaction concerning hearing aids in elderly people with hearing
impairment based on the type and degree of hearing loss.
Methods: An analytic cross-sectional research design was used; the sample included 40 elderly people
who used hearing aids. According to the World Health Organization (WHO) age classification,
participants were divided into two age groups: 65-74 years (n=20) and 75-90 years (n=20). Satisfaction levels were assessed using a standard satisfaction with amplification in daily life (SADL)questionnaire.
Results: Satisfaction levels in the 65-74 age group were significantly higher than that in the 75-90 age
group (p=0.02). Participants with mixed hearing loss revealed higher satisfaction levels thanparticipants with sensorineural hearing loss (p=0.02). On the negative effects dimension, participantswith severe hearing loss exhibited significantly higher satisfaction levels than participants withmoderate or moderate to severe hearing loss (p=0.01).
Conclusion: Total satisfaction mean scores were relatively high in the elderly participants. Negativefeatures could be reduced via careful consultation regarding the aids’ amplifying capabilities and limitations in groups with moderate or moderate to severe hearing loss.
Keywords: Satisfaction, hearing aid, elderly, hearing loss